woensdag 11 februari 2015

4 Blokhuispoort

Gevangen opnieuw in de Blokhuispoort 
Opnieuw geen pretje, er was een open Tbc uitgebroken in Sneek. Ik kwam daar dagelijks over de vloer, bij deze familie. 14 dagen ervoor had ik een prikje onder mijn huid gehad en ik bleek niet besmet te zijn. Ik werd gearresteerd wederom voor geweldsdelicten en had nog 59 dagen te gaan.

Ik werd binnengebracht in de Blokhuispoort. Wat ik niet wist dat ik weliswaar mogelijk besmet was, dus opnieuw een prikje en als voorzorg werd ik meteen apart in een verblijf gebracht. Hoe dat hete weet ik zo niet meer. Wat mij is bijgebleven dat ik niks maar dan ook echt niks mocht ook niet luchten.

Ik kreeg steriele witte kleding aan en verder niets in mijn celletje deze was kleiner dan ik inmiddels gewend was. Alles wat ik vroeg, een boek of het maakte niet uit ik kreeg niks behalve mijn eten en drinken door een verpleegster die een mondkapje om had. Dat eten zette ze op het raamluikje dan moest ik wachten tot zij was weggelopen en dan kon ik het daar wegpakken.

Diep triest, ik voelde mij kerngezond en zekers in de kracht van mijn leven op die leeftijd. Afijn, de tweede keer ging dat blaasje onder mijn huid niet weg en er spookte van alles door mijn hoofd. Er was niemand die me iets ging vertellen of uitleggen wat ook maar Tbc inhield. Misschien ging ik wel dood.

Ik werd er panisch van alleen in dat celletje en wat ik ook probeerde niemand stond me te woord. Dit was op 1 na de zwaarste week in de gevangenis van mijn leven. Na dag 3 het blaasje bleef en had wel elke dag controle van een Arts. De arts vertelde dat het eerst weg moest gaan en ik daarna overgeplaatst zou worden, er was een max van drie dagen.

Ik had de pech dat het 6 dagen duurde wat erg vreemd bleek te zijn. Vanaf dag 1 hoorde ik in het voorbijgaan van de gevangenen; “Daar zit die Tbc lijder uit Sneek”, ik had nog niet 1 gevangene gezien maar iedereen wist dat ik achter die deur zat. Erg frustrerend, ik werd zoals gewoonlijk woest op alles en ik kon er niks aan doen.

Ik werd gekker en gekker en vooral hulpeloos, totdat de arts had uitgevonden dat ik dus niks mankeerde werd ik naar de 3 de verdieping gebracht in de hoek. Ik mocht dagenlang nog geen contact hebben met mede gevangen. Ik kreeg direct een overdosis aan fruit en goed voedsel om aan te sterken. Ps. ik was toen 110 kilo en de schurft aan fruit maar at het toch.

Dan de 10de dag, ik mocht mee luchten. Iedereen keek me met een scheve nek aan en liep of ver achter me of voor me maar niemand kwam in mijn buurt. Toen hoorde ik een zelfde stem als een paar dagen eerder; ”kijk daar loopt die Tbc leider”, terwijl ik inmiddels wist dat ik het niet had en niet gehad had. Er ontstond een woede in mijn hoofd en dacht dit moet afgelopen zijn.

Na luchten liep hij voor me trap op richting 3de verdieping en ook nog richting mijn cel ik zag mijn kans schoon. Sloeg hem zo hard in zijn nek en hij viel in 1 zwaai pakte ik hem van de grond en hing hem over de reling heen. Dit was hoorde ik achteraf en veelvoorkomend gebeuren in de Blokhuispoort. Als er op dat moment niet 10 bewaarders waren geweest had ik hem laten vallen zonder pardon. En had daar dan ook geen spijt van gehad, ik kreeg hiervoor 4 dagen ISO nog slechter.

Maar beter te handelen, toen ik daar uit kwam begon er een andere periode gevangenis. Dit was voor velen altijd het geval als je uit de ISO kwam, dan had een ieder meer respect voor je.
Dit waren de eerste 14 dagen,  wordt vervolgd…….
Privé reacties naar: foeke.tichelaar@gmail.com

Geen opmerkingen:

Een reactie posten