dinsdag 6 januari 2015

1. Ondeugd

Van ondeugd tot boefje, maar uiteindelijk zwaar crimineel.

Dag mensen leden ex gedetineerden en ieder die het leuk vind om iets van het gevangenis leven wil te weten komen vanaf 1975!

Mijn naam is F. Tichelaar reg: 1199603, geboren te Sneek 18.10.65
Hierbij wil en mag ik de komende tijd een stukje schrijven over mijn verleden vanaf mijn jeugd tot nu bijna 50. Het verhaal gaat over mij en hoe ik op vrij jonge leeftijd in aanraking kwam met politie en justitie, normaal zou het anders gelopen zijn maar het zij zo. Daarom wil ik ook op voorhand schrijven wat er gebeurde in mijn jeugdjaren met alle narigheid alom. Al denken mijn ouders daar anders over. Aan het eind zal een ieder dit verhaal gaan begrijpen.

Zoals niemand heb je er om gevraagd om geboren te worden en als dan hoop je als kind een zorgeloos leven te lijden en je een toekomst tegen moet kunt zien. De eerste 5 jaar ging goed, sterker nog ik weet van mijn eerste kinderjaren alles te herinneren, totdat mijn jongste zusje werd geboren. Ik heb een één jaar oudere zus, mijn moeder kreeg na de bevalling een postnatale depressie en die bleek achteraf voor jaren.

Mijn ouders hebben er niet bij nagedacht hoe ik hier mee geworsteld heb. Ik was slim en wijs ook al zeg ik dat van mezelf het is zo. Mijn moeder werd opgenomen en tante G nam de honneurs waar bij huize Tichelaar. Moeders kwam af en toe terug uit afdeling P van het Sint Antonius Ziekenhuis Sneek en was zo gek als een deur. Ze nam 40 Valium (Roche) en aan een bril, ze keek scheel van de valium. Uiteindelijk werd ze gek genoeg voor volledige opname. Mijn vader kon nog geen ei kan bakken en ik werd bij opa en oma ondergebracht.

Ps. die mis ik nog steeds, eerst voor 17 maanden, mijn 2 zussen ergens ook bij de familie, het roer was weg uit de familie Tichelaar. Ik zocht naar alles wat een soort van erkenning gaf, het maakte me niets meer uit en was net 7 jaar. Ik kon leren op school en behaalde hoge cijfers, maar ik begon te trappen tegen het leven als een soort van Remy. Ik heb me vaak alleen gevoeld en nu nog maar daarover later. Uiteindelijk genas mijn moeder en werd het gezin zeg maar herenigd. Mijn gevoel was weg ik hield niet meer van mijn vader en zeker niet meer van mijn moeder. Mijn opa van der Zee en oma Tichelaar hebben erg goed voor me gezorgd en ook diverse andere tantes en ooms.

Nu ik het opnieuw schrijf waren dat de mensen die van me hielden en nu nog sommige. Tijdens mijn moeders aanwezigheid ging ik dus de narigheid opzoeken, zoals bij de C&A in Sneek in de fietsenstalling alle ventielen eruit draaien en weggooien. Elke week op woensdagmiddag 2 uur met een schoolvriendje dat duurde 3 weken. Politieman Ruis zette de steeg af en dat was de eerste keer in het politiebureau.

Zes weken lang werden wij woensdags van school gehaald om 12 uur toen nog in een blauwe kever en moesten we de tegeltjes tellen daarna spliterwten wat niet. Het deed me niks ik was toch al niet geïntimideerd door de arm der wet, mijn vader met de bijnaam “schrik van Sneek” deed hier ook al niet te goede aan. Hij sloeg net zo gemakkelijk een agent dan een normale of niet normale burger op zijn smoel. Ik werd een moeilijk jong, willens en wetens het spoor verlaten was eigenlijk geboren.

Stapje voor stapje werd ik een boefje, ik was inmiddels 10 jaar en stak bij ons op de gracht een splinternieuwe Mercedes in de brand. Ik stopte een doerrebout in de benzinedop waardoor hij explodeerde. Ik stond erbij en keek erna mijn passie voor vuur was geboren hier later meer over heb ongeveer 30 jaar een bijnaam gehad maar die onthul ik als laatste. Rond die zelfde periode stak ik omliggend Sneek alle rietvelden in de brand, waar ze vervolgens hele woonwijken gingen bouwen c.q. bedrijfsterreinen. Nooit een bedankje gehad van de gemeente. (Lol)

Het kattenkwaad werd erger en erger maar ik had ook een baantje in de sigarettenwinkel. Ik werd van de ene na andere school afgetrapt en op naar de volgende. Het gekke was dat er achteraf veel mensen van me hielden en nu nog, maar ik was er blind voor geworden. Inmiddels had ik ook een stel gevonden en raakte daarmee in contact. Simon en Lydia waren op vakantie in Sneek, Simon die aan schatgraven, “amateur archeoloog” zij konden geen kinderen krijgen en waren helemaal gek met mij. Door hem werd ik nog een groter boefje, volgende week meer… groet Foeke.
Privé reacties naar: foeke.tichelaar@gmail.com

Geen opmerkingen:

Een reactie posten